Alarm! Gemeentelijke verantwoordelijkheid?

17 jul Alarm! Gemeentelijke verantwoordelijkheid?

Een ontploffing, een gifwolk of een andere calamiteit in uw gemeente. Stelt u zich voor. Nu heeft u nog de beschikking over het luchtalarm, maar dat gaat verdwijnen. Nederland schakelt over op NL-Alert via de mobiele telefoon. Als de rook is opgetrokken, krijgt steevast de gemeente de vraag: ‘Wat heeft ú gedaan? Waren de hulpdiensten er snel genoeg bij, heeft u de juiste informatie gegeven en heeft u er alles aan gedaan om uw bewoners en bezoekers tijdig te informeren?’

Iedereen mobiel bereikbaar?
Want niet iedereen heeft een mobiele telefoon. Denk aan ouderen, laaggeletterden, kinderen die buiten spelen. Bovendien kan de mobiele telefoon leeg zijn, op stil staan of vergeten zijn. Hoe gaat u die mensen bereiken met calamiteiteninformatie? Ouderenorganisaties maken zich ernstig zorgen.  Meer dan een miljoen mensen in Nederland zijn laaggeletterd en een kwart miljoen is compleet analfabeet.  En hoe vaak heeft u zelf iemand per mobiele telefoon vergeefs proberen te bereiken?

Is er een oplossing?
Het is geen oplossing om het oude luchtalarm te behouden. Het besluit is genomen, het is niet meer van deze tijd, het is te duur en doven kunnen het niet horen. Is er dan een oplossing die wel van deze tijd is, niets kost en ook mensen zonder mobiele telefoon bereikt?

De calamiteitenknop
Wij hebben de GIDS ontwikkeld: een digitaal informatiebord waarop u in geval van calamiteiten direct uw bewoners en bezoekers kunt waarschuwen met beeld en tekst. Met één druk op de knop vanachter uw bureau zet u dit in werking. Wij noemen dat de calamiteitenknop. Normaal, als er geen calamiteiten zijn, kunt u er gemeentelijke boodschappen op plaatsen naast die van lokale ondernemers. Wij exploiteren het bord voor u, zodat het zichzelf betaalt. Dit is een ideale aanvulling op NL-Alert.

Hopelijk heeft u hem nooit nodig
De gemeenten Kaag en Braassem en Lansingerland gingen u voor. Zij kunnen, als de rook is opgetrokken, zeggen dat ze er alles aan gedaan hebben om hun bewoners en bezoekers te informeren. Discussies achteraf, op straat en in parlementaire enquêtes, gaan immer altijd over de communicatie. We hopen dat u hem nooit nodig heeft, maar mocht dat onverhoopt toch zo zijn, dan bent u blij dat u hem heeft: de GIDS.

Wat doet u in uw gemeente om iedereen te bereiken bij calamiteiten? Heeft u nog meer tips en aanvullingen, schrijf ze hieronder in het reactieveld!

 

Geen reactie's

Geef een reactie